demencja


demencja
demencja {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż IIa, blm, med. {{/stl_8}}{{stl_7}}'postępujące zmniejszanie się sprawności umysłowej spowodowane zmianami chorobowymi w ośrodkowym układzie nerwowym (np. w przypadku miażdżycy naczyń mózgowych); otępienie' <łac.> {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • demencja — ż I, DCMs. demencjacji, blm «stały, postępujący spadek sprawności intelektualnej wywołany organicznymi zmianami w ośrodkowym układzie nerwowym; otępienie» ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • otępienie — n I 1. rzecz. od otępić, otępieć. 2. «stan zaniku wrażliwości, energii; bierność, apatia, zobojętnienie, ociężałość, otępiałość» Po śmierci żony wpadł w otępienie. 3. lm D. otępienieeń med. psych. «stały, postępujący spadek sprawności… …   Słownik języka polskiego